10 سال صرفه جویی در مصرف آب برای کشاورزی

10 سال صرفه جویی در مصرف آب برای کشاورزی

انجمن 24- این موضوع در بسیاری از جلسات و بحث های کارشناسی مورد تحلیل قرار می گیرد. یکی از این جلسات شب گذشته با عنوان «دیپلماسی آب با محوریت تجارت آب مجازی» با هماهنگی شورای راهبردی روابط خارجی و موسسه دیپلماسی اقتصادی دانشگاه امام صادق(ع) برگزار شد. در این جلسه وضعیت تجارت آب مجازی در کشور مورد بحث و بررسی قرار گرفت و کارشناسان حاضر پس از بررسی ابعاد مختلف این موضوع، در نهایت به این نتیجه رسیدند که ایران استراتژی واحد و مشخصی در زمینه تجارت آب مجازی و … ندارد. مدل درست حتی در کشور استفاده از آب مجازی برای مدیریت منابع آب وجود ندارد.

پنجمین نشست مقدماتی همایش ملی دیپلماسی اقتصادی روز گذشته با حضور عباس کشاورز معاون پژوهشی مرکز ملی مطالعات راهبردی کشاورزی و آب، سید عباس اراجچی دبیر شورای راهبردی روابط خارجی بنفشه زهرایی برگزار شد. ، دبیر کارگروه ملی مناسب سازی آب و فاطمه کاراندیش. سید عباس عراقچی در ابتدای این نشست با اشاره به اتفاقاتی که در اصفهان، چهارمحال و بختیاری در خصوص مشکلات آب رخ می دهد، گفت: این اتفاقات موضوع آب را به موضوع روز و کاملا زنده کرده است. مشکلاتی که در شهرهای مختلف پیش می‌آید، مشکل کم‌آبی و پیامدهای آن و مدیریت ضعیف آب را به یک معضل کنونی در کشور تبدیل کرده است. چهار پنج سال پیش که در وزارت امور خارجه با دیپلماسی آب سروکار داشتیم، هیچ آگاهی عمومی نسبت به مشکل آب در کشور وجود نداشت، همیشه فکر می کردیم مهمترین وظیفه ما آگاهی بخشی به این موضوع است. . هیچ کس هنوز جدیت این بحران را احساس نکرده است. ما قبلاً تا حدودی از این مرحله عبور کرده ایم. رسانه ها به موضوعاتی مانند آب، رانش زمین، کاهش سطح آب های زیرزمینی و خشکی تالاب ها توجه زیادی داشته اند و به نظر می رسد آگاهی های عمومی نسبت به این موضوع شکل گرفته است.

اراکچی در بخشی دیگر از سخنان خود گفت: اکنون وظیفه بعدی ما آگاهی بخشی دیگر به مردم و کارکنان کشور است و آن این است که حل مشکل آب راه حلی سریع، جادویی و جادویی نیست. وی گفت: از آنجایی که سال ها طول کشید تا این اتفاق بیفتد، راه هایی برای رفع آن پیدا کنید و به سمتی حرکت کنیم که به وضعیتی که منابع آبی ما احیا شده است یا وضعیت آبی بهتری پیدا کنیم. این درست است و برای اینکه بتوانیم سیاست های درست را اتخاذ و اجرا کنیم تا بتوانیم بخشی از این مشکل را در طول زمان حل کنیم، تلاش زیادی می طلبد.»


بیشتر بخوانید: ازدحام گیج کننده بحران آب در کشاورزی


اراکچی ادامه داد: مسئولان باید بدانند که مشکل آب کشور با دستور و حل فوری قابل حل نیست. بسیاری از سیاست ها نیاز به اصلاح و تغییر دارند، در بسیاری از مواردی که در حال وقوع است باید تغییرات جدی ایجاد شود. در کل کشور راه حل های متعددی برای حل مشکل آب وجود دارد، اقدامات متعددی باید انجام شود که مهم ترین آنها توجه به آمایش سرزمین است. باید بدانیم در چه زمینه هایی چه اقداماتی باید انجام شود که متأسفانه در سال های اخیر مورد غفلت قرار گرفته است».

فاطمه کاراندیش با ارائه نتایج یک مطالعه بین المللی درباره تجارت سایبری درباره سیاست ایران گفت: یکی از بزرگترین مزیت های تجارت آب مجازی این است که می تواند تعارضاتی را که می تواند با محدودیت های آبی میانجی گری شود را حل کند. دولت ها باید در روابط سیاسی خوب بین کشورها ایجاد شوند. شناسایی کشورهایی که فرصت همکاری با ایران در این زمینه را دارند، با آنها روابط دیپلماتیک برقرار کرده و با آنها قرارداد منعقد کنند. اتفاقی که در اروپا افتاد. اروپا گروهی از کشورهای دارای منابع آبی کافی است.

اما بخش عمده ای از تامین آب آنها در خارج از کشور است، زیرا آنها دارای گرایش اقتصادی هستند و از طرف دیگر روابط خوبی با تعدادی از کشورها دارند و این امر امنیت غذایی آنها را سنگین می کند. برعکس، اگر روابط سیاسی خوب نباشد، می تواند پیامدهای منفی داشته باشد، مانند ایالات متحده و لیبی که ایالات متحده می تواند به راحتی غلات صادر کند، اما این به دلیل مشکلات سیاسی بین دو کشور نیست. کاراندیش در پایان گفت: آب مستلزم توسعه روابط دیپلماتیک خوب ما با کشورهایی است که مایل به تجارت هستند.

کشاورتز با بیان اینکه آب و اشتغال دو بحران بزرگ در کشور هستند که با هیچ مشکل دیگری قابل مقایسه نیستند، گفت: تا دهه 1970 ارتباط تنگاتنگی بین بارندگی و آب روان در کشور ما وجود داشت. این فاصله از دهه 1970 به طور پیوسته در حال افزایش است، به عبارت دیگر، حتی در سال های بارانی نیز دیگر آب گذشته را نخواهیم داشت. میزان آب جاری در رودخانه های کشور در دهه 50 حدود 90 میلیارد مترمکعب بود، اکنون این میزان بیش از 45 میلیارد مترمکعب – در صورت نرمال بودن بارندگی – در رودخانه های کشور وجود ندارد. دلیل اصلی این است که دسترسی انسان به منابع طبیعی نامحدود نیست. ما خیلی عاقل بودیم، باید 40 درصد این آب را مصرف می کردیم. «ما از این مقدار فراتر رفتیم. طبیعت با ما می افتد، این اتفاق بسیار گرانی است کشاورز با اشاره به وضعیت واردات و صادرات آب مجازی گفت: در حال حاضر 5 میلیارد مترمکعب آب و 35 میلیارد مترمکعب صادرات داریم. آبی که ما وارد می کنیم در واقع کشوری است که آب وارد می کند.»

ده سال جلوتر، ده سال ریاضت آب کشاورزی در کشور است، همه سیاستمداران و مدیران، جامعه، کارشناسان باید رویکردهای گذشته را فراموش کنند، نسخه های قبلی مشکل ما را حل نمی کند. کشاورز با اشاره به وضعیت امروز اصفهان گفت: من در سال 92 نسبت به این وضعیت هشدار دادم و گفتم چنین فاجعه ای در اصفهان رخ می دهد. باید بدانیم که دیگر در این سرزمین نمی توان برنج تولید کرد، اگر این اتفاق بیفتد اصفهان را می توان همه جا پیدا کرد، البته باید بگویم که این شرایط همه جا هست، اما این اتفاق نیفتاده است. اگر امروز دولت به سیاست های گذشته خود برای کشت و مدیریت منابع آب ادامه دهد، همه جای اصفهان شرایط را پیدا خواهد کرد.

عباس کشاورز با انتقاد از سیاست های خودکفایی برخی محصولات کشاورزی از جمله گندم گفت: این خودکفایی و تولید مستقل از منابع آبی کشور انجام می شود. شاد گفت: “مسئله چه کسی نتوانست مشکل را حل کند باید به مردم سپرده شود، سیاست باید رها شود.” گندم و جو. من نگران این سرزمین هستم. ارزش تمام محصولات ما در سراسر جهان 50 میلیارد دلار است. ارزش معامله این زمین را با 50 میلیارد دلار دارد؟

بنفشه زهرایی در پایان با تشریح تاکید بر امنیت غذایی با تکیه بر تولید داخلی بدون توجه به ظرفیت آبی کشور، خاطرنشان کرد: نیازمند واردات برخی محصولات کشاورزی هستیم. بحث کمبود آب و کمبود زمین ما می توانیم محرک های سیاست های تجارت آب مجازی را ردیابی کنیم. اگر به بازه زمانی 1986 تا اواسط دهه 2000 نگاهی بیندازیم، حجم آب مبادله شده در قالب تجارت جهانی مواد غذایی تقریباً دو برابر شده است، این رقم نشان می دهد که بسیاری از کشورها در این مدت تصمیم به مبادله آب مجازی گرفته اند و مواد غذایی تولید می کنند. آنها باید تغییر کنند و نتیجه این روند صرفه جویی 6 درصدی در مصرف آب جهان است. زهرایی درباره سیاست‌گذاری‌ها در ایران گفت: در کشورهایی مانند ایران با جمعیتی که ایجاد کرده‌ایم و تکنولوژی، فرآیند تولید و کیفیت آبی که داریم، نمی‌توانیم با تولید محصولات کشاورزی در کشور امنیت غذایی را تامین کنیم. ما باید بین واردات و صادرات تعادل ایجاد کنیم و در این فرآیند باید مدل ملی کشاورزی را اصلاح کنیم.»

راهنمای مکتوب
در حال ارسال

دیدگاهتان را بنویسید