پایان تراژدی آرمند و غزاله

تراژدی آرمند و غزاله

انجمن 24- مرکز رسانه های قضایی امروز اعلام کرد: حکم قصاص آرمان عبدالعلی در پی استغاثه و عدم گذشت خانواده غزاله شکور و علیرغم تلاش قوه قضائیه، شورای حل اختلاف و فعالان فرهنگی و اجتماعی در سال های اخیر برای جلب رضایت والدین است. تا آخرین لحظه ادامه دهید. صبح امروز در زندان رجا شهر انجام شد.

در تماسی که با عبدالصمد هرمشاهی و معراج مسعودی، وکلای آرمند داشتیم، هر دو گفتند که از اعدام بی اطلاع هستند.

معراج مسعودی در این باره گفت: هیچ یک از وکلای آرمند از روز و ساعت اعدام اطلاعی نداشتند.

وی افزود: به گفته پدر آرمان وی در بند عمومی زندان رجایی شهر بوده و قرنطینه نشده است.

43 آیین نامه اجرای احکام کیفری اما ضابط موظف است حداقل 48 ساعت قبل از اجرای حکم به وکیل محکوم علیه جهت حضور در محل اجرای حکم و البته عدم حضور محکوم له اطلاع دهد. وکیل.

بر اساس شنیده ها، وکیل اولیای دم در محل اجرای حکم حضور نداشته و از زمان اجرای حکم نیز مطلع نشده است.

آرمان عبدالعلی فرزند دکتر کامیار عبدالعلی دندانپزشک و دکتر کاترین کیامر دندانپزشک در سال 1373 به اتهام قصاص غزاله شکور محکوم شدند و در بهمن 1377 مجدداً محاکمه شدند و توسط دادگاه به قصاص محکوم شدند. دادگاه عالی.

آرمند متولد 19 اسفند 1353 در تهران، تحصیلات خود را در زندان ادامه داد و دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی پزشکی شد.

از سوی دیگر، غزاله شکور، فرزند ناهید شکوهی و داود شکور، 20 ساله بود که در 12 اسفند 1387 برای مراجعه به پزشک از خانه خارج شد و نه او و نه جسدش شنیده نشد.

آرمان و غزاله در سال 1990 در زمین بسکتبال در آنتالیا ترکیه با هم آشنا شدند و دوستی آنها همچنان ادامه دارد.

درست دو سال بعد از این آشنایی، ساعت 22 روز 12 اسفند 92، پدر و مادر غزاله خراسان به کلانتری 103 گاندی رفتند تا از ناپدید شدن دخترشان بگویند.

داود شکور به پلیس گفت که غزاله ساعت 3 بعد از ظهر برای دیدن دکتر پوست در خیابان ظفر از خانه خارج شد و دیگر برنگشت و تلفن همراهش خاموش بود.

در اولین بررسی‌ها، پلیس متوجه شد که غزاله پس از خروج از دفتر به همراه آرمند ترک کرده است.

دو روز بعد در 14 اسفند با آرمند تماس گرفتند و ادعا کردند که دو روز پیش با غزاله تماس گرفته است اما به خانه او نیامده است.

او گفت: تمام روز را در اتاق برادر کوچکم می خوابیدم و داروهای ضد حساسیت مصرف می کردم.

تناقض در اظهارات آرمند و ارائه مدارکی مبنی بر ملاقات او با غزاله سرانجام او را به صحبت واداشت: «بعد از تماس غزاله منتظر ماندم تا مادرم از خانه خارج شود. غزاله به خانه ما آمد. بعد از صحبت، او را بدرقه کردم و در را بستم، اما ناگهان صدای جیغ او را شنیدم. سرش گیج می رفت و چون خیس بود صورتش از پله ها خون می آمد. آوردمش ولی دیدم مرده و نفس نمیکشه. یک کیسه زباله دورش گرفتم و با چمدان چرخدار به میدان مینا بردم. او را در سطل زباله انداختم و وقتی برگشتم خون را از روی پله ها پاک کردم.

اما ماجرای خیس شدن پله ها و لیز خوردن غزاله زیاد طول نکشید زیرا آرمند در بازجویی بعدی صراحتاً اعتراف کرد که غزاله را با دستان خود کشته است. «وقتی غزاله به خانه ما آمد با هم دعوا کردیم. غزاله از گذشته می گفت و حسرت گذشته را می خورد. نمی خواستم به آن روزها برگردم. نذاشتم حرف بزنه با هم دعوا کردیم او مرا هل داد و من او را هل دادم. ناگهان سرش به پرتو برخورد کرد. با دو دست سرش را گرفتم و چند ضربه به تیرش زدم. سپس میله افقی را بلند کردم و پنج ضربه به سرش زدم. سپس جسد او را در یک چمدان چرخ دار گذاشتم و در سطل زباله انداختم.

ده ماه بعد، آرمند در جلسه 14 دی 93 کل پرونده را تکذیب کرد و به ماجرای پله های خیس و لغزش غزاله بازگشت.

اما شعبه چهارم دادگاه کیفری استان تهران، آرماند را متهم به قتل غزاله کرد و او را به قصاص محکوم کرد.

با تایید حکم قصاص از سوی دیوان عالی کشور، این حکم برای اجرا ارسال شد، اما در شهریورماه 95 رئیس وقت قوه قضائیه از اجرای حکم اعدام برای تحقیقات بیشتر جلوگیری کرد.

8 اسفند 97 جلسه صلح و سازش با حضور خادمان آستان قدس رضوی برگزار شد و اولیای دم فوت خود را با معرفی مخفیگاه جسد مشروط کردند.

در ادامه فرصت به دلیل عدم حضور جسد غزاله، تاریخ اجرای حکم قصاص آرمند 20 آذرماه 1377 تعیین شد و در آن روز آرمند در زندان راجه شهر به دار آویخته شد، در حالی که والدین غزاله در آخرین لحظه به وی یک ماه دیگر فرصت دادند. محل جسد پسرشان را اعلام کنند.

از 2 ژانویه 2009، وکلای آرمند اسناد جدیدی را به دادگاه ارائه کردند و دو قاضی که به قصاص رای دادند، تصمیم گرفتند او را دوباره محاکمه کنند.

وکلای آرمند مدعی هستند که پس از تاریخ قتل غزاله، در دانشگاه محل تحصیل به وی مرخصی داده شده و کارت بیمه وی تمدید شده است.

در تحقیقات مشخص شد که خانواده غزاله هم درخواست مرخصی و تمدید بیمه نامه را داده اند و نه خود غزاله.

آرماند بعداً برای بار دوم این بار توسط قضات دادگاه کیفری یک تهران به قصاص مجرم شناخته شد و به قصاص محکوم شد.

پس از فرجام خواهی مجدداً پرونده به دیوان عالی کشور ارجاع شد و در 10 اسفند 1389 حکم اعدام وی تایید شد.

آرمند در کیفرخواست جدید گفت: ساعاتی پس از انداختن جسد غزاله در سطل زباله ممکن است که به هوش آمده و رفته باشد، اما کشف نمونه خون غزاله در خانه آرمند و بازسازی دقیق صحنه جنایت به این امر منجر شده است. ادعا بی اساس است.

در سال های اخیر بسیاری از هنرمندان و فعالان فرهنگی خانواده غزاله خواستار انتقام آرمند شده اند.

مجید مجیدی، پرویز پرستویی، سیدحسن آقامیری، رامبد جوان و احسان علیهانی در شب اعدام 12 دی ماه 1377 در کنار خانواده شکور بودند و تلاش آنها دقایقی قبل از اعدام به تعویق افتاد.

آخرین جلسه صلح و سازش در تاریخ 17 مهرماه 1393 در دادگاه کیفری استان تهران با حضور قاضی محمد شهریاری، آرمان و خانواده شکور و عبدالعلی برگزار شد.

در این جلسه مادر آرمند با گریه بر روی مادر غزاله افتاد و گفت: مرا ببخش آرماند. تو مادر هستی و می فهمی که بچه غمگین نیست. من را به جای آرماند اعدام کنید.


بیشتر بخوانید: صحبت های جنجالی پدر آرمند / فایل صوتی


مادر غزاله در حالی که اشک می ریخت گفت: هفت سال است که روزگار ما تاریک است. من فقط یک دختر داشتم. آرزوها و آرزوهای زیادی به او داشتم. او را بزرگ کردم که کمبودی نداشته باشد و مرفه شود، اما ناگهان آرماند همه برنامه هایم را برای آینده غزاله به هم ریخت و ناراضی شدیم.

ناهید شکوهی بعداً در مصاحبه ای گفت: آرمند و خانواده اش پرونده را به جایی رساندند که به جای اینکه متوجه شویم باید ثابت می کردیم که دخترمان واقعا گم شده است. همه اینها باعث شد قلب ما بیشتر به درد بیاید و به جایی برسیم که دیگر به فکر انتقام نباشیم.

عادل فردوسی پور یکی از چهره هایی بود که برای جلب رضایت خانواده غزاله تلاش کرد و به این ترتیب چند ساعت قبل از اعدام برای سومین بار از اعدام وی جلوگیری شد.

آرمند در کمتر از دو ماه پنج بار برای اجرای حکم به قرنطینه زندان رجایی شهر منتقل شد، اما هر بار با تعویق مجازات به او مهلت جدیدی برای ادامه زندگی داده شد.

هادی صادقی، رئیس شورای حل اختلاف نیز 24 مهرماه در جمع خبرنگاران از تلاش برای جلب رضایت خانواده غزاله خبر داد.

اما سرانجام صبح امروز آرمند با حضور پدر و مادر غزاله در زندان راجه شهر به دار آویخته شد و این پرونده در حدود هشت سال بسته شد.

دیدگاهتان را بنویسید