قطبی شدن جامعه در مورد آرمان ها / افراد مشهوری که فقط می خواهند اعضای خود را افزایش دهند

دوقطبی شدن جامعه

انجمن 24 – بامداد چهارشنبه سرانجام جنجالی‌ترین پرونده ماه‌های اخیر به سرانجام رسید و آرمند انتقام قتل عمد غزاله را گرفت.
هنوز ساعتی از اجرای حکم نگذشته بود که جامعه به دوگانگی حامیان اعدام و مخالفان اجرای حکم قصاص آرمند تبدیل شد.

برخی معتقدند که آرمند دوران محکومیت خود را می گذراند و باید بخشیده می شد و برخی دیگر معتقدند که باید قصاص می شد و از خانواده غزاله برای اجرای حکم تشکر کردند.

به گزارش جامعه 24، موضوع مهم بود اما وقتی صداوسیما به منزل پدر و مادر غزاله رفت و آنها اعلام کردند از اجرای حکم پشیمان نیستند و بار سنگینی از دوش آنها برداشته شد.

قبل از اعدام آرمند، چندین حکم دیگر توسط خانواده های قربانیان اجرا شد.

برای بررسی این گونه جنایات و وضعیت کنونی دو خانواده قاتل و مقتول گفت وگویی با مسعود موسوی پور، جامعه شناس انجام داده ایم که در ادامه می خوانید.

این جامعه شناس خاطرنشان کرد: پس از چنین قتل هایی دو خانواده تحت فشار زیادی قرار می گیرند که وارد پرونده هایی می شوند که نه تنها به نفع هر دو طرف نیست بلکه نتیجه معکوس را در پی دارد.

در مورد آرمند و غزاله، سلبریتی ها هیچ گرهی باز نکردند

وی افزود: در مواردی مانند غزاله و آرمند نیز برخی از سلبریتی ها و چهره های مجازی گرهی از پرونده باز نکردند و تنها عضویت خود را در شبکه های اجتماعی افزایش دادند.

موسوی پور معتقد است: در مواردی مانند دل آرا، فراز یا آرمند حضور سلبریتی ها نتیجه معکوس دارد و با ایجاد دو قطبی شدن از سوی آنها، پرونده در مسیر صلح و سازش ختم نمی شود و خانواده ها به سمتی سوق داده می شوند که وجود داشته باشد. راه برگشتی نیست. .

این جامعه شناس می گوید: مهم این است که وقتی فضای دوقطبی در جامعه ایجاد می شود، بیشترین فشار به خانواده قربانی وارد می شود، چرا که به دلیل دوقطبی شدن، اگر از حقوق خود صرف نظر کنند، باید پاسخگوی جامعه باشند و اگر این کار را کردند. نیمی دیگر از جامعه در مقابلشان ایستادند.


بیشتر بخوانید: قاتلینی که سرنوشت آرمان عبدالعلی را نیز رقم زدند


وی در پاسخ به این سوال که آیا خانواده مقتول پس از نمایش و پس از مدتی پشیمان شدند؟ وی گفت: در برخی موارد خانواده ها با فشار بر خلاف میل خود از قاتل انتقام می گیرند و گاهی بعد از سه تا شش ماه عذاب وجدان می گیرند و از اجرای حکم پشیمان می شوند اما دیگر فایده ای ندارد و قاتل. خانواده‌ها معمولاً سال‌ها پس از پشیمانی از اجرای حکم، احساس گناه می‌کنند و نمی‌توانند زندگی عادی داشته باشند و زندگی‌شان مختل می‌شود.

موسوی پور با بیان اینکه پرونده های جنایی مانند آرمند خیلی زود در افکار عمومی به فراموشی سپرده شد، افزود: وقتی فضای دوقطبی در جامعه ایجاد می شود به زودی با پایان یافتن پرونده توسط جامعه فراموش می شود. در سال های اخیر موارد زیادی داشته ایم که به فراموشی سپرده شده است که نمونه بارز آن شهلا است که گاهی دستاویز جنایات روز می شود. حتی پرونده رومینا هم قبلا در جامعه فراموش شده است.

دیدگاهتان را بنویسید