فریاد بی آبی بر بام ایران

85320 597 خبر زنده

انجمن 24 – پس از شنیدن صدای فریاد مردم اصفهان و مشاهده بستر خشک زاینده رود، حالا نوبت مردم چهارمحال و بختیاری است که فریاد آب بزنند. کم آبی سقف ایران باورنکردنی است. کی فکرش را می کرد استانی که سرچشمه زاینده رود و کارون است بی آب بماند. اما این اتفاق افتاد و چهار روز از آمدن روستاییان معترض چهارمحال و بختیاری و تمام کسانی که در این استان حتی برای آب آشامیدنی خود معیوب شده بودند به شهرکرد می گذرد.

معترضان روز گذشته بر خلاف روزهای گذشته که به چهارراه دولت رفته و فرماندار شدند مقابل امامزاده دوهاتون شهرکرد تجمع کردند. این مردم خواهان آب و عدالت در توزیع آن بودند. آنها صدای سرزمینی بودند که هنوز هم گمان می کردند روده های متلاطم، چشمه های جوشان و سفره های زیرزمینی دارد. آمده بودند تا بگویند چهارمحال و بختیاری هم مثل بقیه ایران تشنه است و بام ایران که روزگاری بام سبز و پرآب بود، نزدیک بود به کویری مرتفع تبدیل شود.

این افراد موفق شدند و صدای اعتراض مسالمت آمیز خود را که درخواستی برحق بود به ایران و دختر جوان بختیاری که با لباس محلی خود سطلی آب در دست داشت و روی آن نوشته بود من نماینده 300 روستای تشنه هستم، دادند. برای همه روشن شد چهارمحال و بختیاری آب ندارد. اما اینکه چرا استانی که قبلا آنقدر برف می بارید که در برخی جاها سقف خانه ها را برف می گرفت و مردم در خانه ها محبوس می شدند، یا استانی که 11 درصد آب شیرین کشور را تامین می کند، اکنون بی آبی است داستان پیچیده ای است. . مدیریت ضعیف، بی برنامه که با تغییر الگوی بارندگی در این استان و تداوم خشکسالی در آن همه چیز را خراب کرد. در استان چهارمحال و بختیاری سال‌ها است که مدیریت آب به بدترین شکل ممکن انجام می‌شود، بنابراین برداشت آب از آن استان و انتقال آب به استان‌های همجوار با سرعت و قاطعیت در حال پیشرفت است، اما پروژه‌هایی که آبرسانی به خود استان برای سالها متوقف شده بود.

کاهش بارندگی

هر چند روز گذشته سرما و رطوبت زیاد در چهارمحال و بختیاری مه بسیار غلیظی را در این استان ایجاد کرد و برخی مناطق را لایه‌هایی از مه فرا گرفت، اما خشکسالی در این استان آنقدر طولانی است که نه این بارندگی‌ها و نه چنین مه‌هایی کمکی به بهبود آن نمی‌کند. مهم نیست.

بر اساس اعلام اداره کل هواشناسی استان، از ابتدای برداشت این محصول (اوایل مهرماه)، بارندگی نسبت به بلندمدت حدود 41 درصد و نسبت به مدت مشابه سال گذشته 18 درصد کاهش داشته است که چیزی جز افزایش خشکسالی نیست.

این در حالی است که الگوی بارش در چهارمحال و بختیاری نیز تغییر کرده و عمدتاً به جای برف می بارد، در حالی که کارشناسان می گویند تنها برف می تواند منابع آب زیرزمینی را تامین کند چرا که با توجه به شرایط زمین شناسی منطقه، هر بار که باران می بارد. رودخانه ها در حومه شهر جریان دارند. 13 سال است که خشکسالی در چهارمحال و بختیاری متوقف نشده است، به طوری که در 10 سال گذشته بیش از 90 درصد استان دچار خشکسالی خفیف تا بسیار شدید شده و پس از کرمانشاه دومین استان خشک کشور اعلام شده است.

بدیهی است در چنین شرایطی، هر استانی دچار کم آبی و بی آبی است، اما تفاوت چهارمحال و بختیاری با سایر استان ها این است که همچنان در ذهن برخی از استان های پرآب و منبع بی پایان حیات وجود دارد. اشتباهی که برخی از مدیران و تصمیم گیران را به طراحی و اجرای طرح ها و پروژه هایی کشاند که باعث شد مردم روستاها درباره کم آبی و بی عدالتی در توزیع آب فریاد بزنند.

تشنگی از 200 روستا و توقف یک پروژه

با دانستن واقعیت های زیست محیطی در استان چهارمحال و بختیاری دیگر تعجب نخواهیم کرد که چرا معترضان به خیابان ها ریختند و در قالب تجمع اعتراضی دل های خود را پهن کردند.
این استان به معنای واقعی تشنه است و کاسه اش آنقدر خالی است که دیگر نمی تواند آب سایر استان ها را تامین کند، حتی در جایی مثل اصفهان که مردمش از زاینده رود خشک خسته شده اند.

احمد راستین نماینده مردم شهرکرد، بین و سامان در مجلس شورای اسلامی نیز اخیراً در همین رابطه گفته است: ما مخالف انتقال آب نیستیم اما اصلا آبی برای انتقال نداریم.

روز گذشته که فریدون استکی رئیس کمیته صرفه جویی آب چهارمحال و بختیاری با بیان اینکه بی توجهی برخی مسئولان روستاهای استان را تشنه کرده است از معترضان به عدالت در توزیع آب دعوت کرد، از بیش از 200 روستا صحبت کرد. با آب انبارها آبیاری می شوند، در حالی که برخی شهرها و روستاها فقط آب آلوده دارند.

این وضعیت حتی صدای امیر گلی جعفری، رئیس کمیسیون آب مجلس را نیز درآورد. در سومین روز اعتراض، اهالی استان به سراغ اهالی بروژن رفتند و توضیح دادند که حتی شهرهای صنعتی نیز از طریق مخازن آبرسانی می شود.

وی معتقد است هیچ برنامه توسعه ای برای استان چهارمحال و بختیاری وجود ندارد همانطور که مشکلات آب شرب استان ناشی از عدم برنامه ریزی توسعه است و در نتیجه 450 هزار نفر مشکل آب شرب دارند.
البته سال ها اجرای یک پروژه به این وضعیت غم انگیز پایان داد که مانند بسیاری از پروژه های کشورمان متوقف شد. نام این طرح در کما، طرح آبرسانی بن بروجن است که از سال 86 تامین آب شرب ساکنان چهارمحال و بختیاری از طریق آب های سطحی در دستور کار قرار گرفت. دولت دهم این پروژه را سرنگون کرد، اما دولت های قبلی نیز این پروژه را تصویب کرده بودند، به همین دلیل ساکنان استان منتظر تکمیل این پروژه هستند.

در چهار روز گذشته که مردم چهارمحال و بختیاری خواهان آب در خیابان بودند، یکی از خواسته های اصلی آنها تکمیل پروژه آبرسانی آبروزانی – بروژن بود، به ویژه اینکه این پروژه بیش از 70 درصد پیشرفت فیزیکی دارد اما هنوز حل نشده است. . .

شروع آبرسانی در این خط انتقال تنها هشت کیلومتر دیگر طول می کشد، اما به دلایل مختلف جلو نمی رود. به گفته فردوس کریمی مدیرعامل آب منطقه چهارمحال و بهتیاری در اجرای این پروژه چند مشکل اساسی وجود دارد که اولین و مهم ترین آن بحث استقرار مخزن در نقطه مشترک اصفهان و چهارمحال و استان است. بهتیاری.پیمانکار.

ظاهرا شرایط به حدی از حساسیت رسیده که نمایندگان چهارمحال و بختیاری در مجلس شورای اسلامی به دنبال تامین امنیت پروژه آبرسانی بن بروجن از طریق وزارت نیرو و شورای امنیت ملی هستند. طی شش ماه تکمیل و به بهره برداری می رسد.


بیشتر بخوانید: از بستر زاینده رود آب می خواهم


شش ماهه ای که وی برای اسفندماه امسال در نظر گرفته به پایان می رسد و باید دید این پروژه که به شورای امنیت ملی ارجاع شده و سرلوحه مطالبات مردم استان است به سرانجام می رسد یا خیر. . همانطور که قول داده شده بود.

فریاد دشت خاموش شد

در اعتراضات چند روز گذشته، مردم چهارمحال و بختیاری که با هواداران محیط زیست و آماتور همراه بودند، نام دشت بزرگی را شنیدند: دشت خان میرزا.

خانه میرزا در اسفند 1376 با تصمیم وزارت کشور به شهرک تبدیل شد که با تلفیق قسمت مرکزی و ارمند با مرکز آلونی ایجاد شد. نام خان میرزا معروف است، اما نه به دلیل شهرنشینی، بلکه به دلیل غرق شدن زمین. خان میرزا دشت با بیشترین فرونشست در چهارمحال و بختیاری است و فرونشست پدیده ای است که ارتباط مستقیمی با کاهش سفره های زیرزمینی دارد.

این دشت در شرایط بدی قرار دارد که جزو هواپیماهای ممنوعه بحرانی محسوب می شود و طبق قوانین وزارت نیرو این هواپیماها از جمله هواپیماهایی هستند که به دلیل کاهش مداوم رکود، کمبود شدید آب های زیرزمینی، آب، دیگر قابل بهره برداری نیستند. کیفیت و نشست

بر اساس اطلاعاتی که هاشم فاطمی کارشناس آب در اختیار ایسنا قرار داده است، میانگین افت استاتیکی دشت چهارمحال و بختیاری که در دو دهه گذشته 30 سانتی متر در سال بوده است، در سال های اخیر با این سهم به بیش از 120 سانتی متر در سال رسیده است. از دشت هانمیرزا 650 سانتی متر است و ارتباط با غرق شدن زمین حادثه ای فاجعه بار محسوب می شود.

به گفته وی، میزان فرونشست در دشت هانه میرزا هم اکنون به حدود 120 سانتی متر در سال رسیده است. البته خان میرزا در این فجایع تنها نیست چرا که هر 10 دشت چهارمحال و بختیاری با چند تفاوت وضعیت بحرانی دارند که در سال 1376 مطرح شد و امسال با ممنوعیت دشت شلمزار و جونکن فارسان همه هواپیماهای این استان ممنوع شد به طوری که سه سال پیش دشت آزادی در استان وجود نداشت و از دشت شهرکرد و دشت هانه میرزا تا بروجن – فرادنبه و البته توجه داشته باشید که البته همه روز خود را با بحران شروع می کنند و به پایان می رسد. یک بحران

مشکلاتی مثل بهشت ​​آباد و گلاب

علاوه بر پوسترهایی که معترضان چهارمحال و بختیاری در روزهای اخیر حمل می کردند، پوستر و شعاری هم بیشتر به چشم می خورد: «اینجا چهار محله/ آب بردن نمی شود».

معنای این جمله برای مردم استان کاملا واضح است اما برای کسانی که از اتفاقات استان در حوزه آب بی اطلاع هستند باید گفت که منظور مردم تونل های انتقال آب از چهارمحال و بختیاری به سایر استان ها.
در واقع تونل های بهشت ​​آباد، گلاب ۲ و کوهرنگ ۳.

هدف از احداث تونل بهشت ​​آباد انتقال آب از استان های چهارمحال و بختیاری به فلات مرکزی ایران و به طور کلی استان های اصفهان، یزد و کرمان است. تونلی که بقایای آب روی بام ایران را می مکد و به این سه استان می رساند. سالانه حدود 600 میلیون متر مکعب.

طرح احداث این تونل 10 سال پیش در شورای عالی آب در حالی تصویب شد که مسئولان و نمایندگان استان اصفهان به شدت پیگیر آن بودند و سازمان حفاظت محیط زیست، مرکز پژوهش های مجلس و سازمان مدیریت آب ایران «پیگیری» نشدند. به شدت در. مرکز چربی و تونل بهشت ​​آباد مجوز گرفت.

با وجود اینکه علیرضا ورناصری، عضو کمیسیون انرژی مجلس می گوید چیزی به نام تونل آبی در بهشت ​​آباد وجود ندارد و احمد راستین، نماینده چهارمحال و بختیاری نیز تاکید دارد که این پروژه دیگر در استان اجرا نمی شود. مردم محلی و فعالان محیط زیست است تونل آب وحشت زده همچنان وارد پروژه بهشت ​​آباد می شود.

علاوه بر بهشت ​​آباد، تونل انتقال آب گلاب نیز برای ایرانیان مشکل ساز است. این تونل در دهه 1350 برای آبرسانی به کاشان طراحی شد و برای انتقال آب به فلات مرکزی ایران مانند بهشت ​​آباد ساخته شد. این پروژه ای است که دیروز و امروز مردم چهارمحال و بختیاری را نگران کرده است، زیرا مردم معتقدند این پروژه انتقال آب برای تامین آب شرب استان های همجوار طراحی شده است، اما در نهایت به دست صنعت خواهد افتاد، حتی اگر بیشتر مردم چهارمحال و بختیاری آب شرب، کشاورزی و صنعتی ندارند.

و اما پروژه سوم که چشم مردم چهارمحال و بختیاری است، تونل کوهرنگ 3 است که ناسازگاری آن با محیط زیست و فشار بر مردم بومی مشخص شده است. دو هفته پیش مرتضی زمانپور فرماندار کوهرنگ در نشستی با وزیر نیرو اعلام کرد که تونل 13 چشمه را خشک و 33 چشمه دیگر را فرسوده کرده است. این روستا هنوز مشخص نیست.

آنچه که صدای مردم چهارمحال و بختیاری را بلند کرد و آنان را «به حق» شایسته اعتراضات مسالمت آمیز و مسالمت آمیز خود کرد، موضوعاتی است که اگرچه به ظاهر پیچیده است، اما می تواند با برنامه ریزی و حکمرانی دلسوزانه از پیامدهای منفی آن برای مردم بکاهد.

دیدگاهتان را بنویسید