شکار چرخش ستاره در فضا – خبر زنده

به گزارش ایسنا، ناسا با انتشار تصویر این کهکشان مارپیچی نوشت: به کهکشان مارپیچی با طرحی بزرگ (یا NGC 3631) که در صورت فلکی دب اکبر 53 سال نوری از ما فاصله دارد، نگاه کنید.

اگر به بازوهای مارپیچی کهکشان مارپیچی NGC 3631 با دقت نگاه کنید، می توانید خطوط غبار تیره و مناطق درخشان تشکیل ستاره را در داخل دستان خود مشاهده کنید.

شکل گیری ستارگان در بازوهای مارپیچی شبیه به حرکت بین ایالتی است. مانند اتومبیل هایی که در بزرگراه ها حرکت می کنند، موادی که در صفحه این کهکشان مارپیچی آهسته تر حرکت می کنند یک گلوگاه ایجاد می کنند و گاز و غبار حاصل از تولید ستارگان را در داخل بازوهای مارپیچی خود متمرکز می کنند. این ترافیک مواد می تواند آنقدر شلوغ شود که به صورت گرانشی فرو می ریزد و ستاره های جدیدی را تشکیل می دهد که در رنگ آبی و سفید روشن تصویر بالا دیده می شوند.

هابل قدرتمندترین تلسکوپ جهان است و طی سه دهه رصد فضایی، نگاه ما به جهان را تغییر داده است. این تلسکوپ یکی از مهم ترین ماموریت های فضایی ناسا تا به امروز است که به مدت 32 سال اجرا می شود و ناسا امیدوار است سال های بیشتری نیز کار کند. این تلسکوپ سیارات فراخورشیدی، کهکشان های دوردست و ماده تاریک را مطالعه می کند.

در 25 دسامبر 2021، ناسا تلسکوپ قدرتمند دیگری به نام جیمز وب را پرتاب کرد که اغلب جانشین هابل نامیده می شود. این شبکه اغلب به عنوان جایگزینی برای هابل توصیف می‌شود، اما علیرغم مشکلات معدودی در طول سال‌ها، ابزارهای علمی هابل همچنان قوی هستند. نمی توان گفت که این شبکه جایگزین هابل خواهد شد، زیرا هابل همچنان جهان را رصد می کند و ناسا امیدوار است تا چند سال دیگر، احتمالا تا دهه 2030، بتواند از آن استفاده کند. هابل می تواند نور را در محدوده طول موج حدود 200 نانومتر (nm) تا 2.4 میکرون ببیند، در حالی که این شبکه دارای بردی در حدود 600 نانومتر تا 28 میکرون است. اگرچه این شبکه برای مطالعه طیف مادون قرمز طراحی شده است، اما همچنان می‌تواند قسمت قرمز/نارنجی طیف نور مرئی را ببیند.

  توصیف ضرغامی از آیت الله العظمی صافی گلپایگانی

دیدگاهتان را بنویسید