تفکر آینده در مورد آب، خاک و هوا

محمدکاظم انبارلویی در یادداشتی نوشت:
بحران آب باعث شده مردم دست کم در پنج استان دست به اقدامات اجتماعی بزنند. تجمع کشاورزان اصفهانی در کف زاینده رود و طرح معقول و برحق مطالبات آنان در یک جنبش مدنی هوشمندانه، پژوهشگران آینده را به این فکر واداشت که بحران آب نه در دوره کنونی، بلکه در 40، 50 سال آینده حل شود. .
مردم ایران وارث تمدن 7000 ساله در این سرزمین هستند. پدران و مادران ما در سرزمینی بر این تمدن حکومت می کردند که گاهی 83 درصد زمین، 20 میلیارد متر مکعب آب در زیرزمین 65 قنات وجود داشت که طول آن به گفته مورخان تا دو برابر فاصله زمین تا ماه بود.
قنات ها محصول خودیاری و یاری و کمک های مردمی بود و معمولاً حاکمان در ساخت و سازهای شگفت انگیز قنات ها دخالت نمی کردند و این کار بزرگ را مردم همراه با «قنات» و «قناعت» انجام می دادند. ” “.
چگونه امروز با ساختن هزاران سد بر روی رودخانه ها و حفر ده ها هزار چاه عمیق و نیمه عمیق نتوانستیم بر مشکل آب فائق آییم؟
سیستان سبد نان ایران بود، گاهی 12000 نفر در لایروبی قنات با هم کار می کردند و بدون دخالت حاکمان در مدیریت آن، خود مردم مفهوم فرهنگ تعاون و تعاون را حتی در زمانی که ذکر نمی شد، درک می کردند. آنها مبارزه برای آب را ماهرانه به رقابت و رقابت را به رفاقت تبدیل کردند و محصول این رویکرد افزایش برکت در زندگی آنها و توسعه همه جانبه زندگی برای برپایی تمدن الهی بود.
اما امروز در سیستان چاره ای جز طوفان شن و گرد و غبار نداریم. زمانی که در فصل خشکسالی مصرف می شود، 5 برابر آب استاندارد جهانی مصرف می کنیم، از آب آشامیدنی برای شستشو و همین طور در تجارت و صنعت استفاده می کنیم. اگرچه می دانیم کشور خشکی هستیم، اما 70 درصد آب در کشاورزی داریم و هنوز از سیستم غرق شدن آب دست برنداشته ایم.
ما در زمینه خاک و هوا همین تجهیزات را داریم. روزانه میلیاردها تن با عناوین حداقل 10 معدن فعال از کشور صادر می شود. ما آن را نه در ردیف درآمدی انفال به حساب می آوریم و نه در تخریب محیط زیست سنجیده ایم.
هوا را هم به خدا واگذار کردیم اگر باد و باران نباشد باید هفته ها را در اتاقک گازهای سمی کلان شهرها بگذرانیم ده ها قانون و مقررات برای حفظ هوای پاک را نادیده می گیریم. ما هیچ نظریه علمی برای برون رفت از بحران گرد و غبار و آلودگی شهری از نظر تحقیقات و پیش بینی های آتی نداریم. احزاب و گروه ها، اساتید دانشگاه و اساتید حوزه های علمیه باید برای حفظ آب، خاک و هوا به میدان بیایند و دولت را در حل این بحران ها یاری کنند. نهادهای دولتی در سه صنعت دارای وظایف کلیدی هستند و همه آنها باید به میدان بیایند. حتی فیلسوفان و جامعه شناسان، روان شناسان، مهندسان آب، خاک و هوا و… هر کدام گوشه ای از کار را به خود اختصاص می دهند.
آقای رئیسی هنوز کارنامه 100 روزه خود را جمع بندی نکرده است، اما در این بین ثابت کرده است که برای حل این بحران ها به جنبش های مردمی و نهادهای محلی تکیه کرده و آماده است تا از سوی دولت برای رسیدگی به این مسائل اقدام کند.

دیدگاهتان را بنویسید