تاریخچه قانون منکر خشونت علیه زنان در مجلس

 زهرا نژاد بهرام

انجمن 24- به مناسبت روز جهانی منع خشونت علیه زنان، زهرا نژاد بهرام، فعال حوزه زنان گفت: خشونت علیه زنان بر دو عنصر اصلی استوار است. یکی نابرابری حقوق و دیگری عدم گفتگو که هر دو باعث بی عدالتی، عدم آرامش و تنش و… می شود. در جوامعی که خشونت وجود دارد، انسجام و اعتماد اجتماعی از بین می رود و خشونت جایگزین رفتار انسان می شود.

او گفت: «خشونت علیه زنان در کشورهای دیگر افزایش یافته است. در دو دهه اخیر، موضوع خشونت علیه زنان به یک معضل جدی تبدیل شده است که سازمان های بین المللی و حتی کشورها نسبت به آن حساسیت ویژه ای پیدا کرده اند. گاهی اوقات این خشونت وجود دارد اما به دلیل مشکلات خانوادگی یا کمبود اطلاعات و یا عدم اعتقاد دادگاه به آن ابراز نمی شود.

بیش از 60 درصد زنان مورد خشونت خانگی توسط شرکای جنسی و بستگان نزدیک قرار گرفته اند

این فعال سیاسی، روز 5 نوامبر یا 25 دسامبر را روز انکار خشونت علیه زنان نامید و گفت: “بیش از 60 درصد از زنان در جهان توسط والدین، شریک جنسی یا بستگان نزدیک خود مورد خشونت خانگی قرار می گیرند.” بر اساس آمار سال 1400، در دوره سلطنت در ایران، 77 درصد زنان از خشونت خانگی رنج می بردند. طبق گزارش یونسکو، از هر سه زن، یک زن مورد آزار جنسی یا تجاوز جنسی قرار گرفته است.

وی افزود: اگر بخواهیم به انواع خشونت علیه زنان اشاره کنیم. قتل های کلامی، عاطفی، جسمی، جنسی، اقتصادی یا ناموسی، خال کودک، مادرشوهر از جمله آنهاست. علت اصلی خشونت، نابرابری و گفتگو در جوامع است. از سوی دیگر با افزایش مشکلات اقتصادی در جوامع، مشکلات به خانه بازمی گردد و خشونت علیه زنان در خانه افزایش می یابد. در جامعه ما در دوران تاج، به دلیل قرنطینه، مشکلات اقتصادی افزایش یافت و ماهیت خشونت علیه زنان افزایش یافت.

راهبردهای مبارزه با خشونت علیه زنان

نژادبهرام با ارائه راهکارهای متعدد برای حل این مشکل گفت: دختر و پسر ما باید در مدرسه بیاموزند که با هم برابرند و تفاوتی با هم ندارند و وقتی بزرگ شدند زن یا مرد بودن به معنای برتری در قدرت است. خشونت علیه زنان نمی دانم. موضوع دوم تربیت خانواده است. رسانه ها باید نفی خشونت علیه زنان را در دستور کار خود قرار دهند و از پخش مصادیق خشونت علیه زنان اعم از کلامی، فیزیکی، جنسی و… خودداری کنند و آن را مصداق های غیر انسانی و غیر متعارف معرفی کنند. ایجاد مراکز حمایت از خشونت علیه زنان قربانی خشونت خانگی نیز راهکار سوم است.

چرا مجلس قانونی را که خشونت علیه زنان را رد می کند، تحت پیگرد قانونی قرار نمی دهد؟

وی گفت: حدود ده سال است که در قانون منع خشونت علیه زنان مشارکت می کنیم که به تازگی به قانون امنیت زنان و خانواده و منع خشونت تغییر نام داده است. «بعد از این همه سال، سال گذشته دولت این طرح را به مجلس اعلام کرد و بعد از حدود 8، 9 ماه هیچ اتفاقی در مجلس نیفتاد! من به عنوان یک زن و یک فعال زنان بر این قانون تاکید می کنم. چرا این روند به کندی پیش می رود و هنوز به خانواده ها نمی رسد؟

وی گفت: قوانین دیگری در مجلس وجود دارد که برای قانون خشونت علیه زنان لازم نیست، اما تصویب شده است، او در مجلس حاضر نمی شود و مردم حتی نمی توانند در مورد آن اظهار نظر کنند. طرح این طرح هنوز تمام نشده است!

خشونت علیه زنان تهدیدی برای خانواده است

نژاد بهرام گفت: با توجه به افزایش ازدواج دختران 10 تا 14 ساله در بهار 1400 و مشکلاتی که برای خانواده ها وجود دارد، تصویب این قانون ضروری خواهد بود. انسیه هزالی به عنوان معاون رئیس جمهور در امور زنان باید این طرح را به عنوان خواسته اصلی دولت ریاست جمهوری دنبال کند. دولت سیزدهم که همسو با قوه قضائیه، هیأت امنا و… است، قطعاً می‌تواند کاری بکند و اگر آن دولت نتواند قانون منکر خشونت علیه زنان را تصویب کند، پس کی می‌خواهد آن را تصویب کند؟!

وی با بیان اینکه خشونت علیه زنان تهدیدی برای خانواده است، گفت: خشونت علیه زنان یک معضل فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی است. زنانی که خشونت را تجربه کرده‌اند، چگونه می‌توانند فرزندان و خانواده‌های سالمی تربیت کنند، در حالی که خودشان مشکلات سلامت روانی دارند؟ اگر بخواهیم نظام خانواده را حفظ کنیم باید خشونت علیه زنان را ریشه کن کنیم و این امر جز با مطالعه قانون و راه اندازی سیستم های حمایتی از زنان قربانی خشونت و ادامه تحصیل امکان پذیر است.

دیدگاهتان را بنویسید